6 oktober 2019, de dag van de Geopark Hondsrug Classic, ongeveer 15 jaar geleden was dit het evenement die mij liet kennismaken met een cyclosportieve tocht.

Toendertijd toen nog met 2 lussen van elk +- 26 kilometer door de bossen bij Gieten en starten op de Nijslootsweg. (startpunt MTB Route Gieten)

Deze variant van de Hondsrug Classic is georganiseerd en verreden tot 2011.

Bij die deelnames was ik nog vele jaren jonger en de herinneringen van deze variant zijn vooral het starten op de Nijslootsweg met 800-900 deelnemers in 1 keer, en het naar mijn ogen vreselijk zware parkoers.

Tegenwoordig zijn de deelname aantallen iets minder, en volgens mij deden aan deze editie ongeveer 500 mountainbikers mee voor de cyclosportieve tocht.

De drukte voor de start, met toeschouwers en natuurlijk de mountainbikers die klaar staan!

Geopark Hondsrug Classic, het parkoers

Met een andere organisatie, namelijk Jansen Event-Sportmanagement is de Geopark Hondsrug Classic weer in het leven geroepen.

Dit was alweer de 6de editie van het evenement en het parkoers is als volgt:

De route bestaat uit 3 lussen van elk ongeveer 12 kilometer die we elk 2 keer moesten rijden.

Na elke lus passeerden we weer de start, waar tevens de verzorging was geregeld en waar je ook je eigen verzorging kon regelen. (lees: vriendin of vader of schoon-moeder met drinken)

Een kleine omschrijving per lus:

  • Lus 1: Veel rechte en brede paden en een paar kleine stukjes singletrack en veel mul zand rondom het Hemelriekje.
  • Lus 2: Brede paden afgewisseld met singletracks uit de route van Gieten en paden die je alleen rijdt tijdens de Hondsrug Classic.
  • Lus 3: Meerdere brede paden, maar de focus lag hier toch echt op het klimmen en afdalen rondom de andere zandafgraving bij de Nijslootsweg.

Alles bij elkaar, was het parkoers vooral aan het begin breed opgezet om het deelnemersveld uit elkaar te trekken en te zorgen dat we niet allemaal zouden stilstaan op de singletracks.

Echter gebeurde dit in de eerste ronde nog wel, alleen denk ik niet dat je hier onderuit komt met zulke evenementen.

Geopark Hondsrug Classic, mijn deelname

Daar zijn we dan weer, meer dan 15 jaar na dato. Opgesteld en al in mijn startvak wacht ik toch een beetje gespannen tot het 11 uur is.

Het doel voor vandaag is simpel: ik ken het parkoers, ik ken Gieten en omgeving erg goed dus dit keer rijd ik mijzelf echt helemaal leeg tijdens deze tocht.

Bij andere marathons en cyclosportieve tochten is dit altijd toch een stuk moeilijker voor mij, omdat ik niet het risico wil lopen (bijv. Montferland) dat ik moet afstappen omdat ik niet meer fietsend naar de start kom.

Het rondje rond het Hemelriekje

Het is 11 uur en we kunnen van start, de eerste lus is vooral brede paden en ik grijp mijn kans om zoveel mogelijk mensen in te halen en kom vervolgens terecht in een groepje wat dezelfde snelheid rijdt, en met ongeveer 24 / 25 kilometer per uur fietsen we de eerste lus rond.

Tijdens lus 2 gaat het nog prima en ik voel me goed, mede door de langere stukken singletrack is het vooral goed sturen en je techniek goed op orde hebben om bij het groepje te blijven.

We gaan weer richting start / finish en ik begin toch wel te merken dat ik net boven mijn kunnen rijdt, dit wordt nu pas duidelijk omdat de eerste lus ook af en toe stilstaan was en lus 2 dus vooral op techniek ging.

Ik besluit de groep te laten voor wat het is en rijd op mijn eigen tempo verder. In de laatste lus zitten ook een paar korte klimmetjes en hier wil ik dan ook fietsend boven kunnen komen, zeker na vorige week.

Hier was het toch echt te mul om fietsend boven te komen.

De derde lus rijd ik dus op eigen tempo en ik voel dat het iets beter gaat, en terwijl ik de eerste lus weer in ga voer ik het tempo iets op.

De eerste lus vind ik wel de vervelendste van de drie, mede door de zuigende modder en ondergrond in de eerste paar kilometer en ik merk dan ook dat mijn banden niet de juiste keus zijn.

Terwijl we weer aankomen bij het Hemelriekje, maak ik een inschattingsfout bij het afstapje het mulle zand in, en schuift mijn voorwiel weg, ik glij weg en lig lekker in het mulle zand.

Snel weer opstaan en door, geen schade aan de fiets of mijzelf dus we kunnen door.

Tijdens de 2de lus merk ik dat ik moe begin te worden en op sommige stukken doe ik het daarom iets rustiger aan.

Aan het eind van lus 2, besluit ik alles te geven wat ik heb en ik rijd dus vanaf nu eigenlijk constant op de limiet.

Tijdens de laatste lus en het klimmen voel ik de benen dan ook goed en in een goed tempo rijd ik terug naar de finish.

Gefnished, en ik heb alles gegeven.

Conclusie / Uitslag

Het zit erop, na 69 kilometer en een gemiddelde van 19,7 kilometer per uur heb ik de Geopark Hondsrug Classic in 3 uur en 30 minuten uitgereden.

Voor mijn eigen gevoel heb ik alles gegeven en ik ben ook gesloopt op het moment dat ik over de finish kom.

Voor mijzelf was dit wel leerzaam, om te zien hoe ver ik kan gaan tot ik echt vermoeid ben.

Ook heb ik hierdoor ontdekt dat het met mijn algemene conditie op dit moment wel goed zit, er valt veel meer te winnen als ik echt serieus ga trainen op intervallen en korte sprints.

Ondanks alles heb ik genoten van de Geopark Hondsrug Classic echter vond ik het parkoers gezien de mogelijkheden rondom Gieten niet heel erg spectaculair.

Doe ik volgend jaar weer mee doe? Dat weet ik nog niet!

*Deelname is uit eigen middelen betaald*